Oude Verhalen

 

“The Distinguished Member”



Het vooraanstaande lid 

De oorspronkelijke ‘Distinguished Member of the Humane Society’ was een zwerfhond genaamd Bob. Volgens overlevering, had de hond tweemaal schipbreuk geleden met zijn eigenaar. De eerste keer heeft hij zijn baas veilig aan wal gebracht, na 2 mijl
te hebben gezwommen vanaf het gezonken schip. Bij de tweede schipbreuk is het hem niet gelukt zijn baas te redden en is zelf naar vasteland gezwommen.

Bob kwam in London en had van de scheepswerf zijn thuis gemaakt. Aldaar, kreeg hij de reputatie als mensen redder en de Humane Society besloot hem te adopteren en hem hun gouden medaille toe te kennen. 23 reddingen werden hem officieel toegekend in zijn 14 jaar durende dienst bij de Humane Society maar er kunnen er zeker meer zijn die niet vastgelegd zijn. Bob bereikte een aanzienlijke leeftijd voor een Newfoundland, aangezien hij tenminste 15 jaar moest zijn toen hij overleed.

Hoewel Landseer “A Distinguished Member of the Humane Society” heeft geschilderd om de heldhaftigheid van deze hond te gedenken, is het model voor het schilderij een wit met zwarte Newfoundland genaamd Paul Pry die eigendom was van Landseer’s nicht Mevr. Smith. Naar het schijnt ontmoette de schilder deze hond op een dag toen hij een mand met bloemen in zijn mond droeg, en Landseer werd zo aangetrokken door deze hond dat hij besloot hem te gebruiken in zijn schilderij. Hoewel zacht van aard en een geduldig model, gaat het verhaal dat hij ook een andere kant in zijn karakter had. Een bewoner van een schuit, die de hond aan het porren was met een roeiriem terwijl hij langs het kanaal liep, werd in het water gegooid terwijl de hond het wapen afpakte. De hond, wonderbaarlijk, haalde de man er daarna uit. Het schilderij werd een van Landseer’s meest bekende schilderijen en werd gereproduceerd in vele verschillende vormen.

Een redder in nood

Omgeving, de oever van de Thames. In de middag van 15 juni, zag men wat men wel vaker zag langs de Thames: een groep kinderen die op de omliggende kade’s van de rivier klommen. Het gebeurde regelmatig dan één of meerdere in de rivier vielen maar die werden er dan snel weer uitgehaald ~ dit zou die dag ook gebeurd kunnen zijn als onze “redder” er niet was.
Plotseling zag men een jong meisje dat werd weggeblazen door een harde wind in de rivier vallen. Het was niet eenvoudig om te helpen op die plek en het kind zou zeer waarschijnlijk verdronken zijn. Er kwamen kreten van hulp vanuit de groep. Toen zag men een meneer met zijn Newfoundland hond. Hij haalde de halsband van de hond, tilde hem op en gooide hem ver in de rivier. Deze slimme hond realiseerde het gevaar voor het kind ~ en
hij pakte een stuk van haar kleding beet ~ om haar hoofd boven water te tillen zodat zij niet zou verdrinken. De eigenaar van de hond gaf de aanwijzing waar de dichtsbijzijnde treden waren. De hond begreep dit en zwom naar hem toe ~ zij was uiteindelijk gered. De eigenaar van deze heldhaftige hond weigerde zijn naam te geven maar zei dat de hond “Ready” heette ~ een naam die hij zeker eer aan deed.
                                                                                                                   
                                                                                                         Oorspronkelijk gepubliceerd in Kopenhagen, 1875

Een hond uit Newcastle
 

Tijdens een zware storm in de winter van 1798, was een schip dat bij Newcastle hoorde, verloren gegaan in de buurt van Yarmouth; alleen een hond van Newfoundland ontsnapte naar het vasteland, met in zijn mond het boek van de kapitein. Hij kwam aan bij een aantal mensen, waarvan enigen het ijverig van hem af probeerden te pakken. De schrandere hond, alsof hij wist van het belang van zijn taak, wat naar alle waarschijnlijk door zijn stervende eigenaar naar hem was gebracht, sprong uiteindelijk tegen de borst van een man die zijn aandacht had getrokken vanuit de groep, en gaf het boek aan hem. De hond ging onmiddelijk terug naar de plek waar hij aan land kwam en keek aandachtig naar alles dat aanspoelde van de schipbreuk, pakte het en probeerde alles aan land te brengen.
                                                                                        Uit “A General History of Quadrupeds” van Thomas Bewick